Adli Bilişim

Adli bilişim, “hukuka uygun şekilde” delillerin elde edilmesi amacıyla “bilgisayar inceleme ve analiz teknikleri kullanılarak” yapılan uygulamalardır. Adli bilişim “kim?”, “neden?”, “nerede?”, “ne zaman?”, “nasıl?” sorularına cevap arar. Ceza hukukunun yanı sıra özel hukuk alanındaki ihtilaflarda da adli bilişim yöntemlerine başvurulmaktadır. Hukuka yardımcı olan adli bilişim disiplininin bir sacayağını da esasen hukuk oluşturmaktadır.

Adli bilişim elektronik delillerin keşfedilmesi, toplanması, analiz edilmesi ve sunulmasını sağlayarak maddi gerçeğin aydınlatılmasına yardımcı olmaktadır.

Elektronik Delil (E-Delil)

FBI (1999)’a göre elektronik delil *“dijital formatta saklanan veya iletilen delil niteliğindeki bilgidir”*.

Diğer bir tanıma göre, dijital deliller, adli bilişimle ilgili bir çalışma esnasında, bilişim sistemleri (bilgisayarlar, mobil telefon, dijital fotoğraf makineleri ve dijital videolar, dijital faks makineleri, vb.) ve bu kapsamdaki depolama aygıtları üzerinden elde edilen adli delillerdir.

Elektronik Delil ve Klasik Delil Arasındaki Farklar

• Elektronik deliller sadece elektronik ortamlarda bulunabilirken; klasik deliller her yerde bulunabilir.
• Elektronik deliller daha kolay değiştirilebilir, silinebilir, kopyalanabilir ve şifrelenebilir.
• Klasik deliller fiziksel olarak bakıldığında içeriği hemen görülebilse de, e-delillere ulaşmak ve değerlendirme yapmak için çeşitli teknik araçlara ve yazılımlara ihtiyaç duyulmaktadır.
• Elektronik deliller manyetik alan, elektrik dalgalanmaları, aşırı ısınma gibi dış etkenlerden kolaylıkla etkilenerek bozulabilmektedirler.
Elektronik delillerin niteliği gereği sağlıklı ve güvenli bir şekilde toplanması ve analiz edilmesi için, adli bilişim uzmanlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Hukuki açıdan e-delillerin geçerliliğini korumak davanın kaderini belirler.